Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego celem nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest zadaniem samym w sobie.
Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie:  jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca o ile wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu , a dodatkowo na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi intencja jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i może być wzbudzany też poprzez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne i tym podobne. Badania pokazują natomiast, że czynności dostarczają więcej przeżyć typu flow niż używki. Takie wiedzę praktyczną podobne jest w swojej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego poprzez Maslowa.
Ustalono także, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a jednocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci przyjemność czerpaną z tej aktywności, dosłownie jeżeli już ją poprzednio bardzo lubiła. Poprzez silne nagradzanie, grożenie karą (np. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać osobiste działanie jako motywowane wyłącznie zewnętrznie, co prowadzi do utraty radości czerpanej z tego funkcjonowania